KRENARIA DHE PIKËLLIMI › Krijo një Postim
ATDHEUT TIM
Mbijetove furtuna e stuhi,ngadhnjeve nder shekuj,të dua në zor e në liri –ti ishe dhe mbete, tempull mbi tempuj. Të dua, të dua mbi të gjitha, të dua më shumë se veten, të dua se je djepi im – në Ty gjej veç të vërteten. Qielli mbi Ty është më ndryshe nga ai në mergim, dielli tek Ti ngrohë më ëmbel o i dashuri, Atdheu i im. Fusha, ara e livadhe pershkojnë Atdheun tim, i dua e s’mund t’iu ndahem sot e gjerë në amshim. Malet plot me drunjë, kullosa e shkëmbinjë shtrihen si kurora gjerë në pakufi. Lumenjtë e liqejtë me ujë të këthjelltë si loti, për ne dhe vetëm për ne i ka falur Zoti. ka gjithëfarë minierash, energji e gjithëçka tjetër që vështirë mund të numrohen dhe vehen në leter. Djem e vasha të bukura ka, petrita e skyftera, si luleve të trëndafilit këndëshëm iu vie era. Ka shumë njerëz të ditur, shkrimtarë e shkencëtarë, ka edhe nobelista, priftërinjë e hoxhallarë. Për këto e shumë të tjera shkrova e këndova e kur e kerkoi koha – dola dhe luftova. Jo pse e desha luften me plot mizori, po pse u sulmova mu nga fçinjtë e mi. Jo pse e dua luften të pushtoj të tjerë, po për të mbrojtur t’imen që e kisha, e do ta kem përherë.