Adem Berisha: KRENARIA DHE PIKËLLIMI

PREHJA NË QYTETIN TIM

Shkova e kah nuk shkova,
gjithkah më përplasi jeta,
askund si në qytetin tim
prehje kurr nuk gjeta.

Shpesh dal fushave plot bári
e kënaqem me shumë begati,
vreshtat me rrush si qehlibari
vendit i japin imazh të ri.

Djelmoshave si tarzana
qiftat askund nuk ua gjanë,
të dijes e të punësi ka lindur nëna
një meter gjoksin e kanë.

Bukuroshet si zana të malit
veç zoti kështu ka ditur t’i falë,
si fluturat shkojnë përkrah djalit
e mua, zemra më bëhet mal.

Djem e vasha të reja
janë të penës e të pushkës,
dinin të godasnin si rrëfeja
kur hov duhej t’i jepej luftës.

Burra vigana me mustaqe
e plisa të bardhë në kokë,
më duken si lulet në bahqe
në gëzime e hidhërime janë tok.

Sabahudini kur shtërngon penen
kush mund t’i del përpara?
si lulja kur zbukuron pemen
më duket Fitore Metbala.

Laps të hollë e të mprehtë
kush mund të ketë si Agimi?
shkrime qe të kënaqin bëjnë
Besmira, Xhela, Fahredini, . . .

Si një pikë uji në deti
këto janë vetëm një minimum,
të mirat që ka Rahoveci
sikur nuk kanë fund.