MIQËSI APO . . .?!
Është mirë që bie borë nganjëherë
e gjurmët mbesin prapa,
gënjeshtra nuk jetuaka përherë
edhe ajo një fund e paska.
Hipokrizi kur të manifestosh
koha nuk të falë as anashkalon,
fytyrën e vërtetë vet do e zbulosh
me përbuzje çdokush të shikon.
“Unë duaj ty e ti duaj vetën”
kjo nuk është parimore,
pabesia nuk lumturon jetën
e tradhtia nuk është fitore.
Ndonëse mund të paramendohej
gjithçka të kishte një skaj,
për “miqësinë” nuk imagjinohej
të mbytej në oqean e peshkaqeni ta hajë.
Le ta hajë edhe djalli kur nuk qenka miqësi
siç e kishim ndër shekuj në traditë,
pakthyeshëm të thyej qafën si tradhti
diku larg në Azi, apo në Afrikë.
4 komente
1 besa // 14 Sht 2009 më 14:09
jeni ma te mirt
2 endrina // 10 Tet 2009 më 10:10
o flamur i shqiperise
je flamur i shqiptarise
3 endrina // 10 Tet 2009 më 10:10
kjo poezi nga adem berisha me pelen shume
4 leonita // 2 Mar 2010 më 2:03
shum po me pelqen kjo poezi esht nje tem shum e caktuar shum shum e bukur
Shkruaj një koment